Zabytki

Baner
Fontanna „Tańczące fauny”

Fontanna „Tańczące fauny”

Od strony ul. Zwycięstwa stoi fontanna z rzeźbą „Tańczących faunów” z 1928 roku. Figury zostały umieszczone na cylindrycznym kamiennym cokole z rzeźbionym ornamentem z motywem z baranich głów i festonów. Autorem cokołu jest Hans Dammann. Autorem odlewów faunów jest prawdopodobnie gliwicki rzeźbiarz Peter Lipp.

Legenda głosi, że są to skłóceni burmistrzowie sąsiadujących ze sobą miast: Gliwic, Zabrza i Bytomia, nie mogący dojść do porozumienia w kwestii planowanego przed wojną połączenia miast w jedno miasto – Tripolis.

Fontanna „Chłopiec z łabędziem”

Fontanna „Chłopiec z łabędziem”

Fontanna z rzeźbą „Chłopca z łabędziem” jest kopią rzeźby odlanej z brązu według modelu Theodora Kalidego z 1833 roku. Pierwszy, żeliwny odlew rzeźby prezentowany był na wystawie w Akademii Berlińskiej w 1894 roku, później figurę odlewano w żeliwie, brązie i cynku. Praca Kalidego wzbudzała powszechny podziw, zdobywając m.in. brązowy medal na wystawie światowej w Londynie w 1851 roku. Kopie „Chłopca z łabędziem” znajdują się w wielu polskich i niemieckich miastach, między innymi w Chorzowie, Legnicy, Warszawie czy Poczdamie.

Fontanna z rzeźbą Neptuna

Fontanna z rzeźbą Neptuna

Rzeźba autorstwa Johannesa Nitschego, wykonana z piaskowca, pochodzi z 1794 roku. Zwyczajowo rzeźby Neptuna stały w miastach nadmorskich. W przypadku Gliwic rzeźba została ustawiona tuż po ukończeniu budowy Kanału Kłodnickiego, który za pośrednictwem Odry połączył Gliwice z morzem. Obok fontanny znajduje się częściowo zrekonstruowana studnia miejska z XVII-XVIII wieku, odsłonięta podczas badań archeologicznych w 2010 roku.

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego

W 1623 roku reformaci wznieśli w tym miejscu klasztor i kościół w formach barokowych pod wezwaniem św. Krzyża. W 1921 roku klasztor przejęli oo. redemptoryści. Wkrótce kościół został przez nich przebudowany i powiększony. Do zachodniej strony korpusu nawowego przylega czworoboczny budynek klasztorny z wewnętrznym wirydarzem. Z 22 na 23 sierpnia 1683 roku w klasztorze zatrzymał się Jan III Sobieski, spiesząc z odsieczą na Wiedeń.

Gliwickie Zakłady Urządzeń Technicznych

Gliwickie Zakłady Urządzeń Technicznych

Dawna Pruska Odlewnia Żeliwa, popularnie zwana Hutą Gliwicką, została wybudowana przez Johna Baildona. W 1796 roku uruchomiono w niej pierwszy w Europie Środkowo-Wschodniej piec opalany koksem. Był to jeden z najnowocześniejszych zakładów w tamtych czasach, słynął z produkcji zbrojeń i odlewów artystycznych. Pracowali tam rzeźbiarze i odlewnicy, tacy jak Theodor Kalide czy August Kiss.

„Lwy”

„Lwy”

„Lwy” zdobiące wejście do Palmiarni – rzeźby Lwów z 1830 roku autorstwa Johanna Gottfrieda Schadowa, mistrza Theodora Kalidego z czasów jego studiów na berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych. Rzeźby zdobiły kiedyś wejście na Cmentarz Hutniczy.

„Lew śpiący”

„Lew śpiący”

„Lew śpiący” – rzeźba wykonana przez Gliwickie Zakłady Urządzeń Technicznych w 2007 roku. Jest kopią rzeźby odlanej dla Bytomia w berlińskiej odlewni Hermanna Gladenbecka w 1873 roku według projektu Theodora Kalidego. W latach 20. XIX wieku rzeźba lwa śpiącego stała się symbolem żołnierza poległego na polach bitew i wyrazem hołdu dla jego bohaterstwa i poświęcenia. Zamawiały ją miasta z całych Niemiec chcące upamiętnić bohaterów. Lwy stawiano zarówno w Berlinie, Dortmundzie, jak i w Gliwicach, Bytomiu i Legnicy.

„Lew czuwający”

„Lew czuwający”

„Lew czuwający” – rzeźba została odlana wg modelu Theodora Kalidego w 1824 roku, pierwotnie stała na terenie Królewskiej Odlewni Żelaza.

Theodor Erdmann Kalide

Rynek

Rynek

Centralnym punktem Gliwic jest wyznaczony w drugiej połowie XIII wieku Rynek o wymiarach 73 × 74 m, z którego naroży poprowadzono po dwie ulice. Od początku swego istnienia Rynek był głównym miejscem życia politycznego, gospodarczego i społecznego miasta. Wokół niego zamieszkiwał trudniący się handlem i przedsiębiorczością patrycjat miejski, tutaj również miały miejsce różnego rodzaju uroczystości. Średniowieczna zabudowa Rynku dziś już nie istnieje.

Ruiny teatru Victoria

Ruiny teatru Victoria

W 1890 roku zbudowano w tym miejscu olbrzymi kompleks kulturalno-rozrywkowy. Na jego terenie działał również Teatr Miejski Victoria. Był to największy i najbardziej reprezentacyjny obiekt tego typu na Górnym Śląsku. W 1945 roku został spalony przez żołnierzy radzieckich.

Obecnie, utrzymywany jako stała ruina, jest jednym z najciekawszych obiektów kulturalnych w regionie i służy prezentowaniu niestandardowych przedsięwzięć artystycznych. Mieści około 300 widzów. Jest częścią Teatru Miejskiego w Gliwicach.