Budynek Wydziału Architektury i Budownictwa, ul. ks. Marcina Strzody i Wrocławska, koniec XIX w.

Neorenesansowy budynek wzniesiona dla gospody i hotelu „Vier Jahreszeiten”. Ma charakterystyczny rzut w kształcie litery „H”, z główną częścią dwutraktową i dwuspadowym ryzalitem. W latach 1956-2009  mieścił się tu Kino-Teatru X oraz klubu Spirala. Na początku XXI w. budynek przebudowano, adaptując wnętrza na sale dydaktyczne.

Dom Tekstylny Weichmanna (Seidenhaus Weichmann) przy ul. Zwycięstwa 37.

Projekt: Erich Mendelsohn (1887 – 1953)

Zbudowany w latach 1921-1922, przykład architektury ekspresjonistycznej, pierwotny wzorzec domów towarowych Mendelsohna. Nazwa pochodzi od nazwiska pierwszego właściciela – kupca Ericha Weichmanna oraz sprzedawanego asortymentu – wysokiej jakości artykułów tekstylnych.

„Macierzyństwo”, 1971 r., kamień pińczowski

Stanisław Słodowy (1932-2018) – artysta-plastyk, rzeźbiarz, profesor Politechniki Śląskiej, laureat szeregu znaczących nagród na krajowych i międzynarodowych przeglądach artystycznych.

W latach 70-tych XX wieku popularne stało się ozdabianie parków miejskich kompozycjami rzeźbiarskimi. Grupa rzeźb – matka z dziećmi i kobieta brzemienna – są apoteozą macierzyństwa. Prostota form harmonijnie łączy się anatomią postaci ludzkiej. 

Rzeźby zamówiło w 1971 r. Towarzystwo Przyjaciół Gliwic.

Fontanna „Żywy obraz” autorstwa prof. Krzysztofa Nitscha, Willa Caro (realizacja 1997 r.)

Ta wykonana z brązu fontanna ma formę uszkodzonej ramy obrazu nawiązującej do destruktów zabytków jakie jej twórca widział w magazynie Muzeum w Gliwicach. W dolnej części rama ta przewiązana jest umocowaniem do ziemi w postaci sznura. Wypełnieniem tej ramy jest strumień spadającej pionowo wody, przez który można zobaczyć wejście do muzeum. W ten sposób uzyskano efekt „żywego obrazu” muzealnego.