„Macierzyństwo”, 1971 r., kamień pińczowski

Stanisław Słodowy (1932-2018) – artysta-plastyk, rzeźbiarz, profesor Politechniki Śląskiej, laureat szeregu znaczących nagród na krajowych i międzynarodowych przeglądach artystycznych.

W latach 70-tych XX wieku popularne stało się ozdabianie parków miejskich kompozycjami rzeźbiarskimi. Grupa rzeźb – matka z dziećmi i kobieta brzemienna – są apoteozą macierzyństwa. Prostota form harmonijnie łączy się anatomią postaci ludzkiej. 

Rzeźby zamówiło w 1971 r. Towarzystwo Przyjaciół Gliwic.

Fontanna „Żywy obraz” autorstwa prof. Krzysztofa Nitscha, Willa Caro (realizacja 1997 r.)

Ta wykonana z brązu fontanna ma formę uszkodzonej ramy obrazu nawiązującej do destruktów zabytków jakie jej twórca widział w magazynie Muzeum w Gliwicach. W dolnej części rama ta przewiązana jest umocowaniem do ziemi w postaci sznura. Wypełnieniem tej ramy jest strumień spadającej pionowo wody, przez który można zobaczyć wejście do muzeum. W ten sposób uzyskano efekt „żywego obrazu” muzealnego.

„Posąg kobiety – żałobnicy” autorstwa Hannsa Breitenbacha (1927). 
Pomnik upamiętniający żołnierzy różnych narodowości poległych na frontach I wojny światowej.

Hanns Breitenbach (1890-1945) – rzeźbiarz wpisujący się w nurt modernistyczny i inspirujący się nowym klasycyzmem. Oprócz monumentalnych, idealizowanych pomników, znane są także realistyczne portrety jego autorstwa oraz mniejsze, typowo dekoracyjne figurki i plakiety.

„Uczennica i uczeń”, 1922 r.
Kamienne rzeźby autorstwa Thomasa Myrtka znajdują się przed wejściem do Młodzieżowego Domu Kultury w Gliwicach (dawniej – Rzemieślnicza Szkoła Zawodowa).

Thomas Myrtek (1888-1935) – tworzył w nurcie ekspresjonistycznym, jego rzeźby mają uproszczone, geometryzujące kształty.

„Macierzyństwo”, ok. 1933 r. (piaskowiec)
Hans Dammann (1867-1942) – wybitny rzeźbiarz, działał w Berlinie. Tworzył w nurcie neoklasycyzmu. Był jednym z najbardziej uznanych autorów pomników nagrobnych. 

Rzeźba przedstawia matkę z dwójką dzieci. Łagodne rysy twarzy, dostojny spokój, gest przytulenia dzieci do ciała matki symbolizują macierzyńską miłość. Pomnik od 1933 r. stoi przed wejściem do obecnego Instytutu Onkologii (w 1933 r. była to Landes-Frauenklinik – klinika położnicza).